Μια Δευτέρα, οι συμμετέχοντες του Κέντρου Ημέρας μας φόρεσαν τα σακίδιά τους και κατευθύνθηκαν προς το μετρό. Για πολλούς, η διαδρομή θα φαινόταν απλή. Για αυτούς, όμως, κάθε βήμα ήταν ένα μικρό ταξίδι μάθησης.
Η αναμονή στην αποβάθρα έγινε ευκαιρία να μάθουν πώς να παρατηρούν, να προγραμματίζουν και να διαχειρίζονται τον χρόνο τους.
Η επιβίβαση στο τρένο, με τον θόρυβο και το πλήθος γύρω τους, ήταν μια πρακτική άσκηση θάρρους και αυτοελέγχου.
Κάθε στάση, κάθε σήμα, κάθε ήχος ήταν μέρος μιας βιωματικής εκπαίδευσης που ενίσχυε τις δεξιότητες καθημερινής ζωής.
Φτάνοντας στον προορισμό, η καφετέρια μεταμορφώθηκε σε ένα μικρό εργαστήρι κοινωνικών δεξιοτήτων.
Οι συμμετέχοντες διάλεγαν μενού, περίμεναν τη σειρά τους, μιλούσαν με το προσωπικό και αλληλεπιδρούσαν με την ομάδα. Κάθε μικρή επιλογή, κάθε χαμόγελο και κάθε κουβέντα ήταν ένα βήμα προς μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και κοινωνική ένταξη.
Για τα άτομα στο φάσμα του αυτισμού, τέτοιες εξορμήσεις δεν είναι απλώς έξοδοι – είναι ευκαιρίες να βιώσουν τον κόσμο, να δοκιμάσουν τις δυνατότητές τους και να αισθανθούν μέρος της κοινότητας.
Στο Κέντρο Ημέρας Εφήβων με Αυτισμό "Στην Αυλή του Κόσμου" , συνεχίζουμε να δημιουργούμε τέτοιες εμπειρίες, γιατί πιστεύουμε ότι η αυτονομία, η συμπερίληψη και η συμμετοχή στην κοινωνία χτίζονται μέσα από πραγματικές, καθημερινές στιγμές μάθησης και συνεργασίας.