Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας 10/10

Lived Experiences Heard: Real Voices, Real Change – Τα προσωπικά βιώματα ακούγονται: Αληθινές φωνές, πραγματική αλλαγή.

Γράφει η Μαρία Δαμασιώτη, Nοσηλεύτρια Ψυχικής Υγείας, Κινητής Μονάδας Ψυχικής Υγείας Χίου του Κέντρου Παιδιού και Εφήβου...

«Σαν ένα χωράφι που το πνίγουν τα αγριόχορτα ένιωθα κάποτε»

«Η ψυχική ασθένεια είναι μεγάλη περιπέτεια! Το ξέρω ότι και η ψυχική υγεία όπως και η σωματική χρειάζεται φροντίδα. Όμως αν και μπορεί να λέμε ότι οι ψυχίατροι και η ψυχοθεραπεία σταμάτησαν να είναι πλέον ταμπού, κάτι έχει μείνει μέσα μας. Μέσα σε όλους και κυρίως μέσα σε εμένα που πολλές φορές με κάνει να φοβάμαι και να κάνω πίσω. Πίσω από τη θεραπεία, πίσω από τις συναντήσεις μας»

«Είναι δύσκολο να κουβαλάς τα βάρη, ένας σταυρός! Αλλά Ο Θεός, η πίστη

μου, οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας με κράτησαν. Κουβαλούσα το θεριό της

σχιζοφρένειας της μητέρας μου»

«Το άγχος, είναι ένας αδιαπέραστος τοίχος»

Αυτά τα λόγια είναι η βιωμένη εμπειρία, η προσωπική, μοναδική πραγματικότητα ενός ανθρώπου!

Κανένας άνθρωπος δεν είναι η διάγνωσή του. Πίσω από κάθε δυσκολία υπάρχει μια ολόκληρη ζωή, σχέσεις, επιθυμίες, φόβοι, απώλειες, όνειρα, προσπάθειες και τρόποι με τους οποίους ο καθένας προσπαθεί να σταθεί ξανά στα πόδια του.

Η φετινή Ημέρα Ψυχικής Υγείας μπορεί να αποτελέσει μια αφορμή για να σταθούμε ακριβώς εκεί, στην ανάγκη να ακούμε πραγματικά τους ανθρώπους που βιώνουν ψυχική δυσκολία, όχι μόνο για να κατανοήσουμε καλύτερα τι περνούν, αλλά και για να αναγνωρίσουμε ότι η δική τους φωνή είναι πολύτιμη γνώση.

Όταν μιλάμε για ψυχική υγεία, συχνά χρησιμοποιούμε όρους όπως άγχος, κατάθλιψη, ψύχωση, κρίση πανικού, τραύμα ή διαταραχή. Οι όροι αυτοί είναι χρήσιμοι και απαραίτητοι, δεν μπορούν όμως από μόνοι τους να μας πουν πως είναι να ξυπνάς κάθε πρωί με έναν φόβο που οι άλλοι δεν βλέπουν. Πως είναι να προσπαθείς να λειτουργήσεις όταν η ενέργεια και η διάθεσή σου έχουν χαθεί. Πως είναι να αισθάνεσαι ότι δεν σε καταλαβαίνουν ή να φοβάσαι ότι θα κριθείς αν μιλήσεις.

Το στίγμα, οι προκαταλήψεις και οι στερεοτυπικές αντιλήψεις, κάνουν έναν άνθρωπο να σιωπήσει, να φοβηθεί ότι θα χαρακτηριστεί, να κρύψει αυτό που βιώνει, να καθυστερήσει να ζητήσει βοήθεια.

Ακούγοντας τις πραγματικές ιστορίες των ανθρώπων, μπορούμε να αντικαταστήσουμε την εικόνα με την πραγματικότητα, το στερεότυπο με την πολυπλοκότητα και την προκατάληψη με την κατανόηση.

Δεν υπάρχει μια και μοναδική εμπειρία ψυχικής υγείας. Δυο άνθρωποι με την ίδια διάγνωση μπορεί να βιώνουν εντελώς διαφορετικά την καθημερινότητά τους.

Οι ανάγκες, οι σχέσεις, το κοινωνικό περιβάλλον, οι συνθήκες ζωής και οι προσωπικές διαδρομές διαφέρουν.

Οι άνθρωποι που βιώνουν ζητήματα ψυχικής υγείας, δεν είναι απλώς αποδέκτες φροντίδας. Είναι φορείς γνώσης για τη δική τους ζωή και πολύτιμοι συνομιλητές για το πώς πρέπει να είναι η φροντίδα αυτή.

Η Ημέρα Ψυχικής Υγείας είναι μια ευκαιρία να μιλήσουμε για την ψυχική υγεία.

Είναι όμως εξίσου σημαντικό να θυμηθούμε να κάνουμε χώρο για εκείνους που την έχουν βιώσει.

Να ακούμε χωρίς να κρίνουμε, να ρωτάμε χωρίς να υποθέτουμε, να σεβόμαστε χωρίς να στιγματίζουμε, να αναγνωρίζουμε τη γνώση που γεννιέται μέσα από την εμπειρία.

Γιατί μια κοινωνία που ενδιαφέρεται για την ψυχική υγεία δεν είναι μια κοινωνία που προσφέρει υπηρεσίες και θεραπείες μόνο, αλλά μια κοινωνία που ακούει τους ανθρώπους της.