Γράφει η Φωτεινή Φιστέ -Ψυχολόγος της Κινητής Μονάδας Ψυχικής Υγείας Χίου- Κέντρο Παιδιού και Εφήβου
Το 2025 τελειώνει και σηματοδοτεί την έναρξη του νέου έτους. Κάθε καινούργια χρονιά, λειτουργεί σαν μια ευκαιρία να αναλογιστούμε τι λειτούργησε και τι δεν λειτούργησε την προηγούμενη και να ξεκινήσουμε από την αρχή. Λίστες με στόχους, αποφάσεις που "πρέπει" να τηρήσουμε, εικόνες στα social media που παρουσιάζουν μια τέλεια εκδοχή του "νέου εαυτού" και μια ανάγκη να γίνουμε καλύτεροι/ες. Πιο υγιείς, πιο αποδοτικοί/ές, πιο οργανωμένοι/ες.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο της επανεκκίνησης, τα συναισθήματα και οι σκέψεις που αναδύονται μπορεί να είναι ποικίλουν. Για κάποιους/ες, η αρχή της νέας χρονιάς μπορεί να λειτουργήσει κινητοποιητικά και να ενδυναμώσει το άτομο, για άλλους/ες, όμως, μπορεί να συνοδεύεται από πίεση και άγχος. Έτσι, ενώ από τη μία γεννά ελπίδα και νόημα, από την άλλη μπορεί να επιτείνει την απογοήτευση και το αίσθημα ανεπάρκειας.
Είναι λογικό να θέλουμε να αφήσουμε πίσω ό,τι μας δυσκόλεψε και να ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο. Όμως, η ζωή δεν λειτουργεί με κουμπιά. Οι συνήθειες, τα συναισθήματα και οι καταστάσεις δεν διαγράφονται ούτε αλλάζουν μαγικά την 1η Ιανουαρίου. Χρειάζεται να εμπιστευτούμε τον χρόνο καθώς η ουσιαστική αλλαγή σπάνια έρχεται απότομα. Έρχεται από μικρά, καθημερινά βήματα, τα οποία συμβάλλουν όχι μόνο στην υλοποίηση αλλά και στη διατήρηση των στόχων μας.
Επιπλέον, έχει μεγάλη σημασία να γνωρίζουμε για ποιο λόγο επιθυμούμε να αλλάξουμε. Το πρόβλημα, είναι ότι πολλοί/ές θέτουν στόχους που βασίζονται σε εξωτερικές πιέσεις ή τάσεις της εποχής αντί για την πραγματική αυτογνωσία. Χωρίς ουσιαστική και προσωπική σύνδεση με τους στόχους μας, οι αποφάσεις συχνά γίνονται επιφανειακές υποσχέσεις που σβήνουν μέχρι τους πρώτους μήνες του χρόνου.
Ένας ακόμη παράγοντας που ενδεχομένως μας επιβαρύνει είναι η σύνδεση της αξίας μας με την επίδοσή μας. Συχνά πιστεύουμε ότι η αυτοεκτίμηση και η εικόνα που σχηματίζουν οι άλλοι/ες για εμάς εξαρτώνται αποκλειστικά από την επίτευξη των στόχων μας. Αυτό όχι μόνο εντείνει την πίεση και τον φόβο της αποτυχίας, αλλά μας εμποδίζει από το να προσαρμόσουμε τους στόχους μας στις πραγματικές μας ανάγκες που προκύπτουν κάθε στιγμή.
Οι στόχοι της νέας χρονιάς επομένως, μπορούν να γίνουν πηγή έμπνευσης, αρκεί να τους βλέπουμε ως ευκαιρία για αναστοχασμό και προσωπική εξέλιξη, απαλλαγμένοι/ες από υπερβολικές προσδοκίες. Ο Ιανουάριος δεν είναι η μόνη στιγμή για αλλαγή. Κάθε μήνας, κάθε μέρα, μπορεί να σηματοδοτήσει μια νέα αρχή και μια νέα ευκαιρία να βελτιωθούμε και να ανακαλύψουμε νέες δυνατότητες.